Rozdział 2

Przyszłam rano do szkoły, wyciągnęłam strój w którym miałam ćwiczyć i zamknęłam szafkę. Nagle zjawił się León i wesoło się do mnie uśmiechnął.
- No to co gotowa na próbę?.- objął mnie ramieniem.
- Ja tak, a ty?.- zaśmiałam się, wyciągając płytę z torebki.

Weszliśmy na salę, cała grupa już na nas czekała. Fran i Cami, gdy zobaczyły jak León mnie obejmuje od razu do mnie podbiegły. 
- A ty co? Flirtuje się z Leónem?.- dziewczyny próbowały coś ode mnie wyciągnąć.
- Co ja? O co wam chodzi?.- zaśmiałam się, a moje policzki oblały się rumieńcem.
- Zgadłyśmy!.- szturchnęły mnie w ramię.
- Jesteście nie możliwe.- wybuchnęłam śmiechem.
- No zobacz jak on na Ciebie patrzy.- odwróciły mnie w jego stronę.

Momentalnie odwrócił głowę i udawał,że gra na gitarze. 
- No to co zaczynamy?.- spytał Maxi.
- Przydałoby się w końcu w piątek mamy pokazać Pablo.- oznajmiła Camila.
Każdy z nas pokazał kroki, potem złączyliśmy wszystko w całości. Po 4 godzinach mieliśmy już cały układ. Byliśmy zadowoleni ze wspólnej pracy.
- Masz niezłe ruchy.- zaśmiał się Maxi razem z Leónem.
- Dziękuję.- zaśmiałam się, wychodząc z sali.
- Idę z dziewczynami po wodę, wam też przynieść?.- odwróciłam się.
- Mi truskawkową jak możesz!.- powiedział León.
- Jasne.-  uśmiechnęłam się radośnie i zniknęłam za drzwiami.


                                               ***

- Niezła jest nie?.- powiedziałem, kiedy Violetta wyszła.
- Stary zakochałeś się.- uśmiechnął się Brodway.
- Mhm jasne.- wybuchnąłem śmiechem.
Chłopaki zawsze wymyślają jakieś niestworzone rzeczy. Ja miałbym się zakochać w dziewczynie, którą znam zaledwie jeden dzień? Przecież to nie możliwe. 
- León to widać.- oznajmił Maxi.
- Wmawiaj sobie.- zapiąłem bluzę.
25 minut później dziewczyny wróciły z butelkami wody. Violetta rzuciła w moją stronę butelkę, lecz ja nie złapałem.
- Ciamajda! Nie było truskawkowej,więc wzięłam Ci cytrynową.- zaśmiała się i usiadła razem z Fran i Cami na podłodze. 
- Kogo nazywasz ciamajdą?.- zaśmiałem się, odkręcając butelkę.
- Ciebie.- puściła do mnie oczko i odwróciła głowę.
Dzień upłynął mi bardzo wesoło, oczywiście mowa tu o Violettcie, schowałem książki do szafki i wyjąłem swój notatnik,żeby zacząć pisać nową piosenkę.
Pisałem słowa i szedłem przed siebie, gdy nagle na kogoś wpadłem i wszystko wyleciało mi z rąk. Na moje szczęście była to Viola, która zaczęła zbierać swoje książki i pamiętnik z podłogi.
- Przepraszam,łażę jak niezdara.- powiedziała, gdy nasze dłonie się dotknęły.
- Raczej na odwrót, powinienem zająć się pisaniem w domu, a nie jak idę.- wziąłem jej i swoje książki z podłogi.
- Haha śmieszny jesteś.- poklepała mnie po plecach i podeszła do szafki.
- Podobam Ci się nie?.- oparłem się o szafki i spojrzałem na nią.
- Nie.- odwróciła się na pięcie i zachichotała.
Złapałem jej nadgarstek i przyciągnąłem do siebie.
- Powiedz prawdę...- spojrzałem głęboko w jej oczy.
- Przecież powiedziałam. Co chcesz jeszcze usłyszeć?.- zaczerwieniła się.
Wyrwała się z moich objęć i wyszła ze szkoły, a ja tylko uśmiechałem się i poszedłem do chłopaków. Opowiedziałem wszystko chłopakom, a oni się tylko ze mnie śmiali, bo zaliczyłem'' klapę'' i nawet nie potrafię dziewczyny poderwać. 
- Ja nie potrafię dziewczyny poderwać? - oznajmiłem.- Załóżmy się o to,że Violetta się we mnie zakocha.- podałem rękę Maxiemu.
- Dobra, ale jeśli przegrasz zaprosisz ją na randkę .- powiedział Maxi, ściskając moją dłoń.


                                                   ***

- Tato, mogą przyjść do mnie na noc koleżanki ze Studia?.- spytałam,siadając koło taty na kanapie.
- Pewnie, tylko nigdzie mi się nie wymykajcie w nocy.- powiedział.
- No coś ty tato zwariowałeś.- zaśmiałam się wesoło i poszłam do swojego pokoju.

Chwyciłam pamiętnik do ręki i usiadłam na łóżku, otworzyłam go i od razu przypomniał mi się wczorajszy dzień. Siedziałam wtedy z Leónem przy pianinie i pisaliśmy piosenkę, czułam się jak księżniczka w jakiejś bajce, a to wszystko z powodu JEGO, to on tak na mnie działał. Ciekawa jestem co jutro się wydarzy. 
Położyłam się wygodnie w łóżku i zasnęłam, miałam jakiś dziwny sen, śniło mi się,że León śpiewa dla mnie piosenkę. Czy ja się zakochałam? Co jest ze mną nie tak?. 

Obudziłam się wcześniej niż zamierzałam, zeszłam po schodach po cichu już ubrana i włączyłam telewizor. Napisałam do dziewczyn smsa, czy jeszcze śpią i czekałam na odpowiedź. Zrobiłam sobie śniadanie i zaczęłam jeść. 
Po chwili dostałam smsa od Fran
'' Właśnie idziemy do Ciebie napisz gdzie mieszkasz :)''
Odpisałam jej i od kluczyłam po cichu drzwi by nikogo nie obudzić, z powrotem usiadłam na kanapie i czekałam na dziewczyny. 
Tata wczoraj mi powiedział,że jedzie w jakąś ważną delegację i nie będzie go całe 2 tygodnie. Oczywiście nie obeszło się bez kazań i różnych takich.  Na szczęście będę miała mnóstwo czasu dla siebie. Po za tym mam Olgę, która zawsze mnie wspiera i rozumie.
Chwilę potem przyszły Cami i Fran. Kiedy podchodziłam do drzwi z góry schodziła Olga jak codziennie z wesołym uśmiechem na twarzy. 
- Cześć, dziewczyny wejdźcie.- uśmiechnęłam się i wpuściłam je do środka.
- Woow, ale masz śliczny dom.- powiedziała Fran.
- Usiądźcie sobie, a ja wezmę tylko torebkę z góry.
Kiedy dziewczyny usiadły ja szybko pobiegłam na górę po torebkę i pamiętnik, który wszędzie noszę ze sobą. To taki mój jakby przyjaciel. 
Poszłyśmy do szkoły, a to co miało się zaraz wydarzyć przerosło moje najśmielsze oczekiwania.. .


__________________________

Nie wierze kolejny rozdział 
mam już za sobą!
Rzadko odwiedzacie mojego bloga :(
Robię to dla Was,więc mam nadzieję
że pojawi się więcej czytelników 

Kocham Was xx