poniedziałek, 23 marca 2015

Rozdział 6

Leon akurat na moje nieszczęście stał już przy szafkach razem z Maxim i resztą swoich kumpli, jednak z nimi nie było ani Fede i Brodwaya.
- Vilu daj mi wytłumaczyć..- powiedział zielonooki, podchodząc do mnie.
- Tu już nie ma nić wyjaśniać, ja już swoje wiem. Jak mogłeś mnie tak potraktować?.- oznajmiłam,otwierając szafkę.
- Ale..-zamknął ręką moją szafkę.
- Powiedziałam coś, a teraz puść moją szafkę.- spojrzałam na bruneta, na co ten momentalnie, wziął dłoń i ze spuszczoną głową odszedł.

Wzięłam zeszyt z piosenkami na występ i torbę w której miałam perukę moją i Fran. Weszłam do sali, Verdas akurat rozmawiał z Maxim więc na spokojnie mogłam wszystko przemyśleć. Czy mu wybaczyć? A jak znów zrobi to samo?. 
- Vilu możemy porozmawiać?- usłyszałam dobrze znany mi głos.
- Niech ci będzie.- odpowiedziałam, siadając na schodkach przy scenie.
- Ja założyłem się z chłopakami o to, że Cię w sobie rozkocham. Na początku mi się to spodobało, ale gdy zobaczyłem w jaki sposób na mnie patrzysz, zrozumiałem że nie jesteś mi obojętna. Nie chciałem już dużej tego ciągnąć, ale Maxi był zbyt przekonywujący i postanowiłem nie wyjść na tchórza i dalej to ciągnąć. Proszę wybacz mi ja na prawdę Cię kocham.- powiedział, patrząc na mnie.
- Gdybyś mnie kochał, nie zgodził byś się na takie coś, tak nie zachowują się mężczyźni,którzy kochają. - odpowiedziałam i wstałam, wychodząc z sali.


                                            * Oczami Leona*

Nieźle się wpakowałem, Violetta nie chce mi wybaczyć. Nie dziwię jej się, ja bym postąpił tak samo na jej miejscu i nawet przywaliłbym sobie w twarz. Jaki ze mnie dupek. Verdas co ty narobiłeś. Muszę porozmawiać z Fran, może ona mi coś doradzi.  Skrzywdziłem niczym winną dziewczynę, ona mnie kochała. Właśnie przyszła Fran więc pójdę z nią porozmawiać.
- Musimy pogadać.- oznajmiłem, opierając się o pianino.
- Mów.- powiedziała oschle.
- Chcę odzyskać zaufanie Vilu. Doradź mi co mam robić.- spojrzałem na szatynkę, która najwidoczniej nie była zainteresowana całą tą rozmową.
- León, ja ci w niczym nie będę pomagać. Nie po takim czymś co zrobiłeś Vilu. Jak ty byś się poczuł na jej miejscu?.- spytała z nutą złości w głosie. 
- Przestań z tymi kazaniami, już wystarczająco się nasłuchałem ich od Fede.- rzuciłem.
- Zmień się, przeproś ją , ale wątpię by przeprosiny coś tu dały.- powiedziała Cauvigilia i odwróciła się na pięcie.



                                                      * dzień występu* 
Nadal nie miałem żadnego planu. Zaczynała właśnie śpiewać '' Descubri'' tak strasznie kocham jej głos w tej piosence, dzisiaj jest taka śliczna. Wszedłem na scenę gdy zaczynała śpiewać refren. 

< włącz to ( od 1:03 ) > 
- '' se que puedo sonar. Quiero cantar, decreto el sueno real. Se que podemos confiar. Y nada nos detendra''- zacząłem z nią śpiewać refren, i szeroko się uśmiechnąłem. 

Gdy skończyliśmy śpiewać, spojrzeliśmy sobie  głęboko w oczy i już wiedzieliśmy co chcemy  zrobić. 
Połączyłem nasze usta w czułym pocałunku, a brunetka położyła swoją dłoń na moim policzku. Violetta była moim aniołem stróżem, przy którym czułem się bezpiecznie. Nie wiem jak mogłem ją tak strasznie skrzywdzić.  Widziałem szerokie uśmiechy Cami i Fran. 
- Vilu tak strasznie Cię przepraszam.- powiedziałem.
- Wybaczam Ci.- uśmiechnęła się.

Jestem prze szczęśliwy, mam nadzieję,że uda mi się zaprosić ją na randkę. Ups zapomniałem,że jeszcze śpiewamy razem '' Nuestro Camino''.  Nasz występ był jako ostatni, więc miałem mnóstwo czasu na rozmowę z Maxim.  Postanowił, że przeprosi Vilu.  Kiedy cały występ się skończył, zaprosiłem Castillo na randkę. 
- Ale bez żadnych zakładów mi więcej.- zaśmiała się,łaskocząc mnie.
- Tak tak, haha przestań.- zacząłem się śmiać. 
- Mogłabym Cię wrzucić do rzeki za to.- zachichotała, kiedy wyszliśmy ze Studio.
- To co o 19:00 po Ciebie przyjdę.- uśmiechnąłem się wesoło i puściłem rękę Violetty.
- Będę czekać, pa.- pomachała mi i skręciła w stronę swojego domu 


Zaproszę ją do najlepszej restauracji w Buenos Aires, by wszystko jej wynagrodzić. Kupię jej największy bukiet czerwonych róż.  Zakochałem się i to strasznie mocno, to jest pierwsza dziewczyna,która tak zawładnęła moim sercem. 
Około godziny 18:40 ruszyłem w stronę domu Violetty. Ciekawy jestem jak będzie ubrana, na pewno najpiękniej na świecie. 

_____________________________________

I już jest 6 rozdział?
Jak myślicie Violetta dobrze zrobiła wybaczając Leónowi?
Co sądzicie o całym tym ich zakładzie?
Warto było? 
Swoje odpowiedzi piszcie w komentarzach xx 


3 komentarze:

  1. Wow, bardzo fajna historia :) Wciągnęłam się :) To nie koniec, mam nadzieję? Naprawdę fajna :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Piękny rozdział czekam na więcej <3

    OdpowiedzUsuń

Wasze komentarze bardzo mnie motywują do dalszej pracy
Także komentujcie śmiało, wyrażajcie własne zdanie i nie bójcie się :)