Rozdział 4

Po chwili nasze usta złączyły się w jedność. Odwzajemniłam jego pocałunek, kładąc dłonie po obu stronach jego szyi, na co ten się uśmiechnął. Dotknęliśmy się czołami i z uśmiechami na twarzy, spojrzeliśmy sobie głęboko w oczy.
- Przepraszam León, ale muszę już iść.- powiedziałam, gdy zauważyłam,że dziewczyny na mnie czekają. 
- Pa Viola, do jutra.- uśmiechnął się, puszczając moje dłonie. 

Ruszyłam w stronę drzwi i podeszłam do dziewczyn, które widziały całe zajście.  
- A wy co?.- zaśmiały się.
- My nic? to tylko taki niewinny pocałunek.- odwróciłam się w stronę Leóna, który już stał ze swoimi przyjaciółmi. 


                                                        ***

- Chłopaki ja się poddaję.- oznajmiłem, wchodząc do szatni.
- Że co? Minął przecież dopiero jeden dzień.- powiedział Maxi, podnosząc się z ławki.
- No i? Zrozumiałem,że nie chcę jej skrzywdzić.- wziąłem swoją bluzę.
- Poczekaj jeszcze z 3 tygodnie León.- powiedział Diego, a ja byłem już totalnie wkurzony.
Wyszedłem z szatni i udałem się do swojego domu. Czy oni tego nie rozumieją,że chcę odwołać ten pieprzony zakład? Tak trudno zrozumieć? Muszę pogadać z dziewczynami. 
Wyjąłem z kieszeni telefon i napisałem smsa do Fran. Natychmiastowo dostałem odpowiedź. Dziewczyny nie chciały,żebym rozmawiał z Violettą bo Fede im wszystko powiedział.  On to niczego nie potrafi trzymać za zębami. Musze to jakoś załatwić, już wiem pogadam jutro z Fran i jej wszystko wytłumaczę, ale wątpię żeby mi w to uwierzyła. Ja pierdole co ja narobiłem, założyłem się z nim o uczucia niczym winnej dziewczyny. Pójdę do Gery może ona mi doradzi co mam robić. 
Skręciłem w stronę domu mojej przyjaciółki i po chwili stałem pod jej drzwiami. 
- Cześć León wejdź.- otworzyła drzwi, a ja wszedłem do środka. 
Wytłumaczyłem jej wszystko po kolei, a ona zachowywała się jakoś dziwnie. 
- To nie jest dziewczyna dla Ciebie.- powiedziała ze złą miną. 
- Czemu niby?.- zdziwiłem się, popijając sok.
- Nie wiem, nie widziałam jej jeszcze ale serce mi podpowiada,że z nią jest coś nie tak.- oznajmiła. 

Przesiedziałem u Gery z dobre 2 godziny, a potem wróciłem do domu i zacząłem rozmyślać o całej tej sprawie. Może faktycznie dać sobie z nią spokój? Może to nie jest dziewczyna dla mnie? Cholera tak mnie do niej ciągnie,że nawet przez dwie minuty nie potrafię przestać o niej myśleć. Zawróciła mi w głowie od samego początku jak ją zobaczyłem. Gdybym się nie założył z Maxim o to czy ją w sobie rozkocham na spokojnie mógłbym ją zaprosić na randkę, a teraz już nie mam wyjścia nie chcę wyjść na cieniasa, przegrywając zakład, a z drugiej strony wyjdę na dupka krzywdząc ją. A jak ona sobie przeze mnie coś zrobi? O cholera nieźle się wpakowałem. Muszę to jakoś odkręcić. 


   
                                                        ***

 Weszłam z dziewczynami do domu, rozmyślając cały czas o pocałunku z Leónem. 
Coś mi tu nie pasuje tylko jeszcze nie wiem co. Zaniosłyśmy wszystko na górę i z powrotem wróciłyśmy na dół, by zjeść obiad. Olga akurat nakładała pizzę na talerze i wyciągała ketchup.
- Proszę dziewczynki pizza mojej własnej roboty.- uśmiechnęła się, kładąc talerze na stoliku w salonie.

Wzięłyśmy talerze i zaczęłyśmy jeść, rozmawiając o jakiś bzdetach z, których zaczęłyśmy się śmiać. Cami i Fran są naprawdę świetne, bardzo dobrze  mi się z nimi rozmawia i w dodatku te ich wspaniałe poczucie humoru. 
- Wiesz za tydzień mamy występ.- powiedziała Fran.
- Jaki występ?.- spytałam.
- Będziemy śpiewać i tańczyć i będzie nas oglądała widownia.- ucieszyła się Cami.
- Twoja piosenka świetnie się do tego nada, a jeszcze twój głos. Po prostu bomba.- zaśmiała się Fran, popijając sok.

Pół nocy nie spałyśmy bo gadałyśmy o jakiś ploteczkach i śmiałyśmy się z byle czego, biłyśmy się poduszkami. Wstałyśmy wcześnie, bo po drodze mieliśmy jeszcze zajść do sklepu. Kiedy już to zrobiłyśmy ruszyłyśmy w stronę Studio. Nagle usłyszałam moje imię z tyłu.
- Violetta!.- odwróciłam się na usłyszane słowa.
Kilka minut potem obok mnie pojawił się León. Dziewczyny tylko westchnęły i momentalnie zmieniły nastawienie do niego.
- Co się dzieje dziewczyny?.- spytałam, patrząc to na jedną to na drugą.
- Nic nic Violu, wolimy żebyś o tym nie wiedziała.- spojrzały ze wściekłością na Leóna.
- Powiedzcie proszę.- powiedziałam, zerkając na Leóna, który szedł bez słowa.
- Dowiesz się w najbliższym czasie.- powiedziała Fran, wzdychając. 

Weszliśmy w czwórkę do szkoły i poszliśmy do swoich szafek. Ja miałam szafkę obok Leóna, a dziewczyny zaraz za rogiem.
- O co chodzi dziewczyną?.- spojrzałam na bruneta, który zamykał szafkę. 
- Nic po prostu są zazdrosne.- westchnął, uśmiechając się. 
Po chwili podszedł do nas Pablo. 
- Violu, Leonie musicie mi pokazać dzisiaj układ całą grupą, bo w poniedziałek mamy już występ. I przepraszam Violu,że nic o tym nie wiesz ale mam ogromne zamieszanie w papierach i zapomniałem Ci powiedzieć.- oznajmił, dając nam plik kartek i wszedł z powrotem do gabinetu.
- Co to?.- spojrzałam na kartki.
- To jest spis osób, które po kolei będą występowały. My to znaczy cała nasza grupa jesteśmy pierwsi. Potem jestem ja, tylko że jeszcze nie mam pojęcia jaką piosenkę zaśpiewam.- powiedział i zaśmiał się. 
- A masz jakieś już napisane? Mogę ci pomóc wybrać.- uśmiechnęłam się wesoło do niego. 
- Jezu naprawdę? Dziękuje Ci.-przytulił mnie mocno.
- Nie ma za co.
Rozdaliśmy całej naszej grupie kartki. Wszyscy byli zdziwieni i zakłopotani. 
- I jak my mamy niby te wszystkie piosenki napisać?!.- powiedział Fede. 
- Trzeba teraz zacząć.- oznajmiła Cami.
- Bierzemy się do pracy w takim razie.- powiedział Maxi i puścił oczko do Leóna. 

Wszyscy chwycili za czyste kartki i usiedli na podłodze z długopisami. Ja z Leónem usiadłam na scenie i zaczęliśmy szukać odpowiedniej piosenki dla niego. Pokazywał mi po kolei każdą z nich ja czytałam, aż w końcu znaleźliśmy odpowiednią. 
- '' Amore en el aire'' świetny tytuł.- uśmiechnęłam się. 
- Dziękuję.- objął mnie ramieniem i się uśmiechnął. 
- Cami, Fran i Viola.- powiedział Pablo, wchodząc na salę. 
- Tak?.- podeszłyśmy w trójkę do niego. 
- Wpadłem na świetny pomysł. By urozmaicić waszą piosenkę, którą będziecie śpiewały w trójkę, możecie się jakoś fajnie przebrać.- zaśmiał się. 
- Ooo to świetny pomysł Pablo.- powiedziałam, klaszcząc w dłonie.
- Obmyślcie sobie to i dajcie mi znać.- wyszedł z sali, a my oparłyśmy się o pianino.
- Ja mogę założyć taką fajną różową perukę bo mam w domu.- oznajmiłam, otwierając pamiętnik i wyciągając ołówek.
- Ja mam taką  blond perukę z różowymi końcówkami.- uśmiechnęła się Fran, przyglądając się moim poczynaniom. 
- A ja nie mam peruki.- oznajmiła Cami.
- To nie szkodzi, wymyślimy Ci jakąś fajną stylówę.- zaśmiałam się, szkicując.
- Możemy wyglądać mniej więcej tak.- powiedziała Fran, pokazując moje szkice.
- Wow, to jest świetnie.- powiedziała Cami, uważnie się przyglądając. 

Gdzieś tak około 16 wszyscy wyszliśmy ze Studio, zmęczeni i głodni. Zaproponowałam,że możemy pójść do mnie i Olga  zrobi coś do jedzenia.
- Umieram z głodu.- zaśmiał się Diego.